LUC BONDUELLE
SUZY
Ik was in Colombo, de hoofdstad van Sri-Lanka aangekomen en ging s'avonds eten met een Franse vriend. Hij kende ook enkele Sri-lankezen en die kwamen ook mee eten. Er was éen vrouw onder hen, Suzy, een mooie vrouw met een heel triestige blik over haar. In de loop van de avond zag ik dat ze stiekem een briefje in mijn klein rugtasje deed. Please meet me tomorrownight in this place at 7 pm.
Natuurlijk ging ik de volgende avond naar  het restaurant toe. Suzy vertelde me dat ze door haar man verlaten en geslagen was en dat ze de bedoeling had gehad om me wat geld te vragen. Ze had ondertussen wel begrepen dat ik niet zo veel geld had, maar nodigde me uit om een aantal dagen in haar huis in een klein dorpje niet zover van Trincomale door te brengen. Het bleek een piepklein huisje te zijn met een keuken een tuintje en een kamer. Zij had drie kinderen en had het  bijzonder krap. Ik kon niet anders dan eten kopen voor hen. Voor de kinderen waren de bananen die ik kocht een echte luxe. Hier verbleef ik een drietal dagen, waarna de uitzichtloosheid van de situatie de overhand nam en ik mijn reis verder zette...

Elke avond was het wasriteel. De vloeiende, vanzelfsprekende beweging waarmee Suzy de emmer ophaalde uit de put en gracieus over haar liet stromen was prachtig om te zien. Suzy straalt  nog steeds een soort tristesse uit.
1979